„Moim zdaniem Zabawa a rzeczywistość to najważniejsza praca psychoanalityczna od śmierci Freuda […] Winnicott był według mnie twórcą koncepcji rozwoju idącej dalej niż teorie Freuda czy Klein, rzetelnej, a zarazem oryginalnej, przemawiającej w sposób budzący powszechną akceptację. Nie wahał się przeciwstawić poglądom Melanie Klein i zaproponować teorii całkowicie odmiennej od jej teorii […]. Jego koncepcje – te dotyczące roli otoczenia, pierwotnej zależności, tworzenia początkowo subiektywnego, a potem obiektywnie spostrzeganego obiektu, iluzji, kreowania i konstruowania rzeczywistości zewnętrznej odpornej na destrukcję – cechuje wielkie bogactwo. Mają one wartość wiedzy nabytej w doświadczeniu […]” prof. André Green, Société Psychanalytique de ParisCytat z artykułu: „The bifurcation of contemporary psychoanalysis: Lacan and Winnicott”. W: L.A. Kirshner (red.). (2011). „Between Winnicott and Lacan. A Clinical Engagement”. New York–London: Routledge. Z teorii obiektu przejściowego Winnicotta wynika, że człowiek ciągle oscyluje między światem wewnętrznym a zewnętrznym. Oznacza to, iż jednostka pozostaje zawsze w stanie zależności i że otoczenie ma zawsze istotne znaczenie […] Dzięki Winnicottowi mogliśmy uwzględnić znaczenie otoczenia, nie tracąc zarazem specyficznie psychoanalitycznej świadomości roli świata wewnętrznego. Robert Rodman M.D. ze Wstępu Spis treści Nota o Autorze Podziękowania Wstęp do wydania angielskiego Wprowadzenie 1. Obiekty przejściowe i zjawiska przejściowe 2.  pokaż cały opis »

„Moim zdaniem Zabawa a rzeczywistość to najważniejsza praca psychoanalityczna od śmierci Freuda […]
Winnicott był według mnie twórcą koncepcji rozwoju idącej dalej niż teorie Freuda czy Klein, rzetelnej, a zarazem oryginalnej, przemawiającej w sposób budzący powszechną akceptację.
Nie wahał się przeciwstawić poglądom Melanie Klein i zaproponować teorii całkowicie odmiennej od jej teorii […]. Jego koncepcje – te dotyczące roli otoczenia, pierwotnej zależności, tworzenia początkowo subiektywnego, a potem obiektywnie spostrzeganego obiektu, iluzji, kreowania i konstruowania rzeczywistości zewnętrznej odpornej na destrukcję – cechuje wielkie bogactwo. Mają one wartość wiedzy nabytej w doświadczeniu […]”

prof. André Green, Société Psychanalytique de ParisCytat z artykułu: „The bifurcation of contemporary psychoanalysis: Lacan and Winnicott”. W: L.A. Kirshner (red.). (2011). „Between Winnicott and Lacan. A Clinical Engagement”. New York–London: Routledge.


Z teorii obiektu przejściowego Winnicotta wynika, że człowiek ciągle oscyluje między światem wewnętrznym a zewnętrznym. Oznacza to, iż jednostka pozostaje zawsze w stanie zależności i że otoczenie ma zawsze istotne znaczenie […] Dzięki Winnicottowi mogliśmy uwzględnić znaczenie otoczenia, nie tracąc zarazem specyficznie psychoanalitycznej świadomości roli świata wewnętrznego.

Robert Rodman M.D. ze Wstępu


Spis treści

Nota o Autorze
Podziękowania
Wstęp do wydania angielskiego
Wprowadzenie
1. Obiekty przejściowe i zjawiska przejściowe
2. Śnienie, fantazjowanie i życie: historia przypadku ilustrująca pierwotną dysocjację
3. Bawienie się: koncepcja teoretyczna
4. Bawienie się: twórcza aktywność i poszukiwanie self
5. Kreatywność i jej źródła
6. Użycie obiektu i relacja przez identyfikacje
7. Miejsce doświadczeń związanych z kulturą
8. Miejsce,w którym żyjemy
9. Lustrzana rola matki i rodziny w rozwoju dziecka
10. Wzajemne relacje o charakterze niepopędowym, oparte na skrzyżowanych identyfikacjach
11. Współczesne koncepcje rozwoju w okresie dorastania i ich implikacje dla szkolnictwa wyższego
Dodatek
Literatura
Indeks

pokaż tylko zajawkę »